Hrestomatija Origines predstavlja zbirku izabranih izvadaka iz literarnih vrela u kojima se govori o drevnim postancima rimske civilizacije. U ovoj hrestomatiji fokus je usmjeren prema uvjetima, uzrocima, faktorima i fenomenima koji su utjecali na, pa i vodili, procese koji su doveli do nastanka Rima, rimskog naroda, rimske politije. U prvom redu to se odnosilo na etnografske i općekulturološke prilike u starijem željeznom dobu, kao što su predrimska Italija, stari Lacij, etrurska civilizacija i naseljavanje Helena na obalama Italije. Pošto su rimska tradicija i helensko – rimska mitologija, a onda i sama antička historiografska znanost, te prakorijene rimskog svijeta smještali u kasno brončano doba, odnosno vezali je aboriginsko nasljeđe Lacija i “enejidsku epopeju”, u izbor odlomaka su uzeta i vrela koja su evocirala uspomenu na drevnu Italiju sa kraja brončanog doba, trojanski rat i “enejidsku priču”. Neizostavno je bilo i prezentiranje podataka iz literarnih vrela koja se odnose na Romula i Rema. I na kraju su predstavljani i oni izabrani izvadci koji su tretirali neke fenomene nastale u dalekoj, misterioznoj drevnosti, a koji su se očuvali prilično dugo u historijskim razdobljima, kao što su kimska sibila i neki religijski običaji. Sama struktura djela je koncipirana tako da pokuša dati neku kontinuiranu sliku postanaka kako su je tretirala literarna vrela. Svi izabrani odlomci iz literarnih vrela su sistemtizirani u sljedećih 11 skupina: 1. Historija kao učiteljica života 2. Predrimska Italija 3. Stari Lacij 4. Etrurci 5. Italici 6. Helenske apoikije u Italiji i Siciliji 7. Predenejski stratum 8. Enejski stratum 9. Romul i Rem 10. Sibila 11. Drevni religijski običaji Nemoguće je, a i besmisleno, na jedno mjesto skupiti sve podatke iz literarnih vrela koji se odnose na drevne postanke rimskoga svijeta. Zato se nastojalo da se izbor vrši tako da se odabiru najreprezentativniji odlomci i oni odlomci koji bi najviše govorili o određenom fenomenu, pojavi, događaju, dešavanju ili procesu. Naravno, često je ocjenjivanje i određivanje nečega u smislu “važno je” u odnosu na “nije važno” i razlučivanje bitnog od nebitnog, uz sve kvalitete objektivnog i pronicljivog sagledavanja stvari, ipak opterećeno i izvjesnom dozom subjektivnog. Radi toga ovaj izbor ne pretendira na to da bude neka “apsolutna istina” niti paradigma izučavanja pitanja origines rimskog svijeta, nego više da upućuje buduće i nove istraživaće ili entuzijaste u otkrivanje tajni drevnih postanaka rimskog svijeta. Samim tim je i veličina svake od skupina drugačija, jer se nije težilo nekoj matematičkoj simetriji, nego prije svega koncentriranju fokusa na određena vrela i ono što ona i kako izvještavaju o drevnim postancima.